மன்னிப்பு

உனக்கு

நானிழைத்த

தவறுகளும் தப்புகளும்

பதங்கமாகாப் பருண்மையுடன்

உனக்குளளே கிடக்கட்டும்.

சுமக்கும் வடுக்களை

நடுக்கடல் பனிப்பாறையென

விழிகளில் மிதக்கவிடு.

மன்னிப்பின் மன்றாட்டுக்காய்

வாா்த்தைகளைப் படையலிடப்

போவதில்லை நான்.

உன்

நுண்நொடி இமைச்

சிமிட்டல்களும்

என் இரத்தத்திசைகளில்

சாட்டையாய்ச்

சொடுக்கியபடியிருக்கவேண்டும்

நீயென்

பொக்கிஷமென.

எனக்கான நாற்காலி

காற்று
அமர்ந்திருக்கிறது
என் நாற்காலியில்.
திண்ணையில்
காத்திருக்கிறேன்
நான்;
காற்று விட்டுச் செல்வதற்காக.

அவள் கனா

முன்னிருக்கையில்
உறக்கத்திலிருந்தவள்
சரத்தினின்றுதிர்ந்த
ஒற்றை மல்லிகை
பரப்பியது
என் மடியில்
அவள் கனவை.