எனக்கான நாற்காலி

காற்று
அமர்ந்திருக்கிறது
என் நாற்காலியில்.
திண்ணையில்
காத்திருக்கிறேன்
நான்;
காற்று விட்டுச் செல்வதற்காக.

அவள் கனா

முன்னிருக்கையில்
உறக்கத்திலிருந்தவள்
சரத்தினின்றுதிர்ந்த
ஒற்றை மல்லிகை
பரப்பியது
என் மடியில்
அவள் கனவை.

ஈசல் வார்த்தைகள்

காகிதத்தின்
வெண்பரப்புக்கும்
பேனாவின்
கூர் முனைக்குமான
நுண்வெளியில்
கரைகின்றன
எழுத நினைத்த
கவிதைகள்.